woensdag 24 augustus 2011

Mary Poppins

'echtgenote van...,
ik heb een fijn huis, ik heb een fijn gezin
maar soms weet ik niet meer
wie ik was in het begin'

Dat zingt de vrouw des huizes in de musical Mary Poppins. En dat zou ik ook zo kunnen zingen.
Wat is dat toch, dat het zo moeilijk is, toen en nu, om er te zijn voor je gezin zonder dat je kwijtraakt wie je bent. Ik vind het een ware zoektocht. En misschien is dat het ook gewoon wel. 
Ik zou als moeder wat vaker Mary Poppins willen zijn. Een regenachtige dag omtoveren tot een wandeling in het park, bewust oog hebben voor de kleine dingen... Maar met het huishouden wat nooit ophoudt is het soms moeilijk kiezen. Soms belanden we in een enorme chaos doordat ik alles uit m'n handen heb laten vallen om iets leuks te gaan doen.
Wie heeft eigenlijk bedacht dat we zoveel ballen in de lucht moeten houden? In de musical heb je een 'nanny', een kokkin en een huishoudster en ook nog een butler. En mevrouw werkt niet. Het lijkt tegenwoordig wel stoer om alles zelf te kunnen. Het geeft status, kijk mij eens jongleren. Maar volgens mij vallen er aardig wat balletjes op de grond als de toekijkers even niet opletten. Ik kan het in ieder geval niet allemaal tegelijk. Ook al ben ik een vrouw!
En pas kwam ik er ook nog achter dat ik gewoon niet gericht ben op het doen van praktische dingen. Ik ben meer van de mensen en de ideeƫn. Nu snap ik ook waarom ik me soms zo verveel terwijl er nog stapels werk liggen. Het genereert geen energie bij mij. Huisvrouw zijn betekent heel veel geven, met heel veel liefde. En daar geniet ik ook enorm van. Maar wel zaak dus om ergens een plek te hebben waar je ontvangt, wat wel energie oplevert. Sporten, hobbyen, en misschien dan toch maar gaan werken?

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Er is een fout opgetreden in dit gadget