vrijdag 16 september 2011

Een (v)heilig huisje

Pas las ik in één van m'n allerfavorietse bladen een boekenrecensie die me aansprak. Het ging over het leven van Jezus, maar het verhaal nam na zijn kruisiging en begrafenis een andere wending. Namelijk dat hij in het graf wakker werd, er achter kwam dat hij het hele gebeuren overleeft had, diep teleurgesteld is en dan aan een nieuw leven begint, trouwt met een vrouw etc. en zo een normaal leven gaat leiden. Ik moest er wel om lachen en overwoog even om het te bestellen. Tien jaar geleden had ik het denk ik wel gedaan. Ik heb namelijk best een hekel aan de heiligheid van bepaalde ideeën die mensen hebben over de kerk en God. Ik kom uit een hele traditionele kerk waar ze veel heilige huisjes hebben. En die mochten en mogen wat mij betreft best omver getrapt.

Maar in de afgelopen tien jaar heb ik die kerk verlaten en zijn sommige huisjes echt heilig geworden. Zoals Jezus. Laat ik het zo zeggen: Niemand komt aan mijn Jezus! Er is echt helemaal niemand op de wereld die op alle momenten dat ik er echt niet meer door heen kon kijken, dat alles te pijnlijk was, te groot, te ellendig, te veel, te walgelijk...die op al die momenten gewoon bij me was...als een licht en een warmte die die momenten draaglijk maakte, perspectief bood, hoop gaf en liefde en me leerde om ook van mezelf te houden. Dat komt zo dichtbij dat ik er niet meer lullig over kan doen of grapjes over kan maken. Dat is Jezus voor mij, geen heilig huisje maar een veilig huisje.

Ik heb het boek dus niet besteld, zo kun je als mens veranderen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten

Er is een fout opgetreden in dit gadget