dinsdag 4 december 2012

Pinterest

Sinds 2 jaar zit ik op Pinterest. Ik heb er onlangs zelfs een keer een workshop over gevolgd. Gewoon omdat ik het leuk vind!

Plaatjes kijken
Ik hou enorm van 'beelden'. Foto's, plaatjes, afbeeldingen...ze roepen een bepaald gevoel op. Plaatjes van landschappen in de sneeuw roepen een soort heimwee op. Ik val eigenlijk steevast voor alles wat Scandinavisch aandoet. De kleur groen doet het ook goed. En wit geschilderd hout...Ik kan echt een uur op de bank zitten 'pinteresten'. En ik word er echt blij van.

Moodboards
Behalve dat ik het leuk vind, ben ik erachter gekomen dat het ook nuttig is. Het is hetzelfde als moodboards maken maar dan online. Dus je hoeft geen tijdschriften meer te kopen en ook niet te knippen en te plakken. Nadeel is wel dat je het niet in het fysieke bij je hebt. Maar...tegenwoordig neem je gewoon je ipad mee naar de winkel: "ik bedoel deze kleur...groen!".

Overzicht
Door alle plaatjes die ik verzameld heb in één oogopslag te kunnen zien, krijg ik meer inzicht in wat ik nou echt mooi vind. En wat in het geheel past en wat niet. Ik zal niet snel meer een muur met rood behang behangen. Ik hou meer van een serene uitstraling, en wat meer modern dan klassiek of kitch. Hmmm, misschien in de toekomst toch een restyling de benedenverdieping van ons huis. En qua kleding ga ik ook mijn kast ook eens goed uitmesten. Meer ruimte voor hakken, glitter en satijn, laagjes, sjaals en leuke tutdingen. I love it!

Wie je bent
Met Pinterest kun je een beeld naar zetten van je persoonlijkheid. Dat waar jij van houdt kun je zichtbaar maken en dat kun je ook als je visitekaartje gebruiken. Zo zou je een board van je geschiedenis kunnen maken. Let er wel op dat alle foto's eigendom van Pinterest worden op het moment dat je ze plaatst.

Lijkt het je wel wat? Je kunt mij volgen op Pinterest via @AnnAbundance.

vrijdag 30 november 2012

Was tip

Ja, het is misschien niet helemaal wat je van mij verwacht om over te bloggen. Maar pas bij m'n derde kind heb ik ontdekt hoe je rompertjes schoon krijgt ondanks de p**p-vlekken. En dat vond ik wel het delen waard want dat had ik graaaaag willen weten bij m'n eerste baby.

1. je spoelt het rompertje goed uit (in bad met de douchekop indien mogelijk)
2. schaf een fles vloeibare ossengal aan, daar smeer je de vlekken mee in
3. maak een emmertje met biotex inweek en laat het rompertje daar lekker in soaken
4. lekker meewassen met de rest van de was

Ik heb inmiddels continu zo'n emmertje staan, wat ik uiteraard regelmatig ververs :), en ook voor witte shirtjes werkt dit heel goed.

Nu ik toch bezig ben....nog een tip om je trouwring weer stralend en schitterend te krijgen:

Een klein kommetje met water, beetje sodazout en een drupje afwasmiddel. Laat je trouwring een uurtje inweken en borstel 'm met een zacht (baby)tandenborsteltje schoon. Shiny and new!

En deze behandeling krijgt op dit moment al het badspeelgoed ook in het grote bad. Werkt vast heel goed, hoop ik.




woensdag 28 november 2012

Kwaaltjes

Het is niet iets waar ik trots op ben, integendeel. Maar ik heb altijd wel een kwaaltje. Je weet wel: hoofdpijn, buikpijn, reumatiek.... En ik heb echt al hele bergen therapieën achter de rug. Ik weet niet waarom ik dat heb. Het lijkt wel een soort gewoonte geworden. En ik heb ook pas ontdekt dat het aardig wat van m'n denktijd in beslag neemt. Waar komt dit 'kwaaltje' nu weer vandaan? Hoelang gaat het duren? Wat moet ik eraan doen? En zo door. Echt super vermoeiend!

En dat wil ik helemaal niet, ik besteed m'n tijd en energie liever aan leuke dingen. Dus nu heb ik er wat op bedacht. Elke keer als ik wat heb (en dat is dus elke dag!), zeg ik tegen mezelf: "ook voor dit kwaaltje is er Genade". En dat helpt. Veel meer rust in m'n hoofd, ik ben er niet meer zo mee bezig en ik hoop dat het op een dag helemaal weg is. Geen kwaaltjes meer!

Wil je er nog wat meer over weten? Klik kwaaltjes en Genade

vrijdag 23 november 2012

Oma's schortje

(dit verhaaltje heb ik niet zelf geschreven, ik kreeg 'm van mijn mama per mail. Zij heeft een echt Franse schort, en ik draag zelf ook een schort, maar alleen tijdens 't koken)

Wie weet dit nog?

De historie van het schortje ..... een héél bijzonder verhaal !!!
Ik geloof niet dat onze kinderen weten wat een schortje is.

Het voornaamste gebruik van Oma's schortje was,
om haar jurk te beschermen,omdat ze er maar een paar had.
Maar ook omdat het makkelijker was, om een schortje te wassen in plaats van een jurk.
Ze gebruikte het schortje ook als pannenlappen,om de pannen van de kachel of uit de oven te halen.
Het diende ook om de tranen en vuile neus van de kinderen af te vegen..
En als ze de eieren uit het kippenhok ging halen,was het schortje ook heel handig,om de eieren te dragen.
Als er visite kwam konden haar verlegen kinderen onder haar schortje schuilen.
En als het koud was kon ze haar armen er indraaien en opwarmen.
Het was ook heel geschikt om de menige zweetdruppeltjes af te vegen,als ze gebukt stond over de kachel,met koken.
Hout voor de kachel werd ook in het schortje binnen gebracht.
Uit de tuin droeg ze allerhande soorten groente naar binnen,
En als de erwten gedopt waren gingen de schillen in het schortje.
In de herfst werd het schortje gebruikt om de appels op te rapen, die onder de bomen lagen.
Als oma onverwachts visite aan zag komen,je stond er van te kijken,hoeveel meubeltjes dat ouwe schortje nog kon stoffen, in een paar seconden.
Als het eten klaar was,ging ze naar buiten en zwaaide met haar schortje,
dan wist iedereen dat het tijd was om binnen te komen.
Het zal nog lang duren,voordat iemand uitgevonden heeft,wat voor zoveel doelen gebruikt kan worden,zoals het schortje!

Vergeet niet!! In deze tijd, zouden wij er gek van worden,te weten hoeveel bacteriën er in dat schortje zaten .
Toch heb ik er nooit wat aan overgehouden………….of toch?
                                                      liefde
                                           



donderdag 22 november 2012

Een nieuw fluweeltje

Het jurkje van blauw fluweel is af. Knoopsgaten maken is echt niet mijn sterkste kant, maar ze zitten erin.




Mijn nieuwe naaimandje, helaas was mijn leuke vlinderblikje te klein :(


dinsdag 20 november 2012

Oma Anna

Maandag 12 november 2012

Vorige week kreeg ik het bericht van mijn moeder dat mijn oma Anna erg achteruit ging. Haar hart was op en zou er ineens mee kunnen ophouden. Maar het zou ook nog weken kunnen duren. ’s Nachts was oma erg onrustig. In haar 91e levensjaar is het moment van afscheid nemen gekomen.

Ik heb even nagedacht of ik afscheid wilde nemen. In levende lijve. Maar dat voelde niet als nodig, voor haar en voor mij. Het was goed zo. Ik merkte dat God haar op mijn hart bracht en dan bad ik voor haar, of ik zegende haar. Met vrede, met rechtvaardigheid. Ik heb haar verteld dat het fijn is bij Jezus, dat er geen oordeel op haar wacht. Maar dat haar tranen van haar gezicht gewist zullen worden. En dat het goed is bij haar Hemelse Vader. Dat ze niet bang hoeft te zijn, maar echt mag gaan in vrede.

Ik vond het fijn om zo voor haar te bidden. Aan onze muur hangt een foto van haar en afgelopen week viel haar gezicht extra op tussen alle andere gezichten.

Zaterdagavond was ik onderweg naar een etentje. Ik ontving een sms-je dat mama weer opnieuw naar Axel was gegaan omdat er toch nog meer achteruit gang was. Mijn gedachten gingen naar oma en ik zag haar voor me. Heel helder. Ze stond achter haar rollator, in een zee van licht en ze keek zo verheugd. Haar ogen straalden met een verheugde en vrolijke blik. Een typische blik voor haar. Ik wenste mama sterkte deze dagen en zei dat ik zou bidden en ook vertelde ik haar hoe ik oma voor me zag.

De volgende morgen kreeg ik een berichtje dat oma die nacht was gestorven. Mama vertelde ook dat oma niet bang was geweest om te sterven, dat ze het wel wat spannend vond. Wat mooi.

Deze dag, de elfde november, was een mooie dag. De zon scheen heel licht door wat mist heen. Ik was onderweg in de auto en zag het boerenlandschap in silhouetten langs komen. Alles bedekt met een zacht licht in pasteltinten en de oranje gouden kleuren van de herfst. Dat alles deed me aan oma denken. Haar schoonheid, of dat waar ze van hield, was even heel dichtbij.

Mijn oma Anna is er nu niet meer. Verdrietig ben ik niet. Ik had niet een hele sterke band met haar, in het aardse. Maar toch was ze wel van betekenis voor mij. Ik ben naar haar vernoemd. En vijf generaties terug was er ook een Anna. Een Anna die zelf haar weg zocht met God, dat is wat ik weet van haar. Deze twee oudere Anna’s hebben me hoop gegeven en bevestigd dat wie God lief hebben, Zijn trouw zullen ondervinden. En dat dit voort duurt tot in het duizendste geslacht. Die trouw heb ik ondervonden, dankzij de eigen band die deze twee vrouwen met God hebben.

Dus misschien was onze band niet zo aards. Maar in het geestelijke was die er wel. Het beeld van mijn verheugde oma Anna is een fijn beeld om bij me te dragen. Ook daar ben ik haar dankbaar voor.

En nu gaat het verder over ons. Onze herinnering aan haar, over hoe wij dit afscheid gaan delen. In het contact wat ik met mijn zussen heb is er onze eigen herinnering en dan merk ik dat ik het wel jammer vind dat ik mijn oma niet beter gekend heb. Dat ze ook een vrouw was die erg van de natuur hield, van bloemen en van schoonheid. Ik herken mezelf daarin. Misschien is er wel meer van haar naar mij gestroomd, dan ik tot nu toe heb beseft.

Zo leeft deze oma Anna nog steeds voort. En die stroom zal ook weer verder gaan, in Liefde en met Trouw tot in het duizendste geslacht.

Through the Lord’s mercies we are not consumed, because His compassions fail not. They are new every morning; great is Your faithfulness.
Lamentations 3:22–23

dinsdag 13 november 2012

In-zicht

Aan het einde van de ochtend kijk ik uit op een ietwat mistroostige dag, die eigenlijk ook wel heel mooi is. Een grijze lucht, die kleurt van licht naar donker. Wat groen en goud en kale takken.

Er kwam een website voorbij en als je tijd hebt en openstaat voor wat inzicht, of er behoefte aan hebt, dan heb ik hier een fijne oefening voor je.

Het gaf mij vandaag besef dat ik even niet weet waar ik heen ga, maar dat de weg wel helder is dus ik wandel lekker verder (op schrijfgebied) en ik werk met wat ik in mijn handen heb. Dat de tijd die ik vrijmaak voor m'n kids echt super waardevol is, dat dat ook echt is wat ik wil geven in dit leven. Dat ik voor mezelf mag ontvangen door samen te zijn met anderen, maar ook door alleen te zijn. Zonder dat het laatste eenzaamheid is.




vrijdag 9 november 2012

Nog meer van blauw fluweel

Gisteren was het donderdag en had ik eigenlijk een schrijfdag. Maar ik loop een beetje vast op het schrijven. Ik ben nog maar heel kort bezig, dus waar heb ik het over! Maar so far is het feit dat ik van alles aan het proberen ben al een heel interessant proces voor mezelf en loop ik tegen allerlei dingen aan...vooral tegen mezelf.

Waar gaat m'n creativiteit van stromen? In ieder geval niet wanneer ik me blindstaar op een computerscherm. Dus ik ben, tegen al m'n innerlijke kritische stemmetjes in, naar m'n atelier gefietst. En daar heb ik lekker de hele dag genaaid, wederom met blauw fluweel.

Dat beviel goed. Tijdens het naaien kon ik van alles in m'n hoofd op orde brengen, ook maar gelijk m'n naaiplek opgeruimd, en ik heb wel weer wat leuke ontdekkingen gedaan. Maar dat moet nog even sudderen.

Dus voor nu wat foto's van een leuke stoffencombi: (nep)leer, fluweel en flanel in roze/blauw/rood. En dan het jurkje voor Evelijn, weliswaar nog in de maak maar nu alvast een voorproefje.


roze (nep)leer, blauw fluweel en gebloemd flanel
een overgooiertje


woensdag 7 november 2012

Een blauw fluwelen rok

Gisteren had ik weer zo'n heerlijke dag dat ik in m'n naai-atelier kon zijn. Er staan wel drie gordijnen op m'n naaiprogramma en een jurkje voor dochterlief. Maar een lap blauw fluweel trok m'n aandacht.

Met zo'n lap ga ik dan voor de passpiegel staan, ik vouw hem op me heen, wat plooien hier, wat spelden erin, kort, lang, wat hoger in de taille...ja, ik ga er een rok van maken! Dan de lap op de tafel, nameten, patroon opzoeken, tekenen, knippen en in elkaar naaien. Et voila, in één middag af!

Vandaag heb ik 'm al aan. 't Is een beetje een bohemien model, vind ik, en met zo'n ruitjesblousje en stoere laarzen (wel met hak!) vond iemand het er 'country' uitzien. Nou ja, 't is lekker warm dat fluweel.
M'n oudste zoon wilde wel een foto maken dus bekijk maar zelf wat het is geworden.

Op de pop
Anna heeft 'm aan :)

donderdag 4 oktober 2012

Blik...achter de schermen

Nu wordt het wat spannend voor mij. Ik hou er niet zo van om 'geneuzel over mezelf' op internet te zetten. Voor wie zou dat nou interessant zijn, vraag ik me dan af. Het voelt veiliger om mijn mening of ervaring over of met gebeurtenissen te beschrijven, dan echt met mezelf bezig te zijn. Met MIJ.
Toch...ik lees erg graag de columns van Roos Ouwehand. En zij schrijft ook over zichzelf. En wat ik daar leuk aan vind, is dat ze me meeneemt in hoe zij de dingen beleeft en daar steek ik vaak wat van op.
Dus...misschien steek je ook wat van mijn verhaal op. Dat hoop ik dan maar.

Dit is nu mijn derde donderdag dat ik 'werk'. Tussen aanhalingstekens. Want eigenlijk voelt het meer als vrij zijn van de dagelijkse beslommeringen. Ik sta nu ingeschreven als freelance tekstschrijver en ik ga proeven aan dat vak. Twee keer ben ik bij Seats 2 Meet in Maarssen geweest. Dan ben ik er ook echt uit en wie weet ontmoet ik andere mensen. Het is me goed bevallen. Al m'n profielen ge-update, wat aan de website van school gewerkt, nagedacht over een blog en communicatie plan voor het bedrijf van een kennis van mij. Maar het was ook wennen: ik kreeg hele koude voeten, de koffie uit de automaat was niet echt lekker, na 5 uur pc keek ik zowat scheel, slechte internet verbinding, veel ruis van anderen, en...geen één gesprek. En nu? Hoe ga ik mezelf alle komende donderdagen bezig houden, jarenlang, gaat dat echt werken?

Onzekerheid klopt aan de deur. Kan ik dit echt, helemaal zelf? Kan ik mijn eigen bron zijn? Klop ik niet liever bij een baas aan z'n deur om te vragen of ik het goed heb gedaan? Om te vragen wat ik moet doen? Wil ik dit? Ik voel me een bangerik en een slappeling.

Deze donderdag (vandaag) is m'n oudste zoon ziek. De oppas komt gewoon en hij vraagt of ik thuis wil werken. Eigenlijk best fijn want hier heb ik supersnel internet en ik zit in mijn vertrouwde kamertje. Even niet uit m'n comfort zone. Want dat is gewoon wat het zo heftig maakt. Ik heb mijn neus buiten de deur gestoken en moet alle indrukken even verwerken. Hierover schrijven helpt. Want natuurlijk ga ik het doen! Wat ook helpt zijn mensen die in mij geloven. Ik kreeg gisteren een whatsappje van een vriendin en ze schreef: ik heb veel vertrouwen in jouw talenten en dat wat er op je ligt te wachten je echt gaat bereiken en dat je heerlijk mag genieten van jouw donderdagen. Oh ja, dacht ik bij mezelf, dat is ook zo, ik MAG genieten.

Ik heb vandaag mijn Pinterest account ge-update, daar word ik heel blij van. En ik merk gelijk dat ik niet meer zo bangig ben om mezelf te laten zien. Ook nog maar even een bericht schrijven op dit blog. Oh, en niet te vergeten, ik heb mezelf ingeschreven voor de Powerdag van Vrouw&Passie, met leuke workshops en ik ga ook speeddaten. Daar ga ik dan volgende week donderdag heen. Weer een donderdag voorbij. En de volgende alvast gevuld.




maandag 10 september 2012

Een hart van hout in 't blauw

Op vakantie las ik de Flow en vond een schattig tegeltje met een prachtige tekst:
"Love me when I least deserve it because that's when I really need it"

Mijn stiefvader zou zijn verjaardag vieren. Hij leest mijn blog toch niet dus ik kan dit wel over 'm schrijven :D. Toen ik dat tegeltje zag moest ik aan hem denken. Eenmaal thuis wilde ik het bestellen maar het was al uitverkocht en maar goed ook want het moest helemaal uit Australie komen met verzendkosten die hoger zijn dan de waarde van het ding zelf. Wat nu?

Ik viste de figuurzaag en een stuk hout uit de schuur, pakt m'n ooit (dankzij Flow) aangeschafte papiermesje uit een la plus wat penselen en verf en begon met zagen, verven, snijden en plakken.
Zie hier het resultaat. Met dank aan Flow!

M'n stiefvader was ontroerd toen hij het tegeltje zag en zei:
Dat zal ik doen!
Even was ik verbaasd. Met dit cadeau had ik eigenlijk willen zeggen, ik hou van je zoals je bent. Dat snapte hij natuurlijk wel, alsof hij met een knipoog wilde zeggen: Dit geldt toch ook voor jou?!

Schatkamer

De laatste paar maanden heb ik niet zo heel vaak geschreven. Op dit moment schrijf ik vanaf een nieuwe plek, mijn eigen kamer.

Mijn uitzicht!
In de zomervakantie heeft er een kleine verhuizing plaatsgevonden in ons huis. Nou ja, klein? Onze twee zoons hebben nu allebei een grote kamer en zo bleef het 'kleine' babykamertje over. Het was al eens door m'n gedachten geschoten maar nu werd het ineens echt. Zou het niet wat zijn als dat kleine kamertje 'mijn kamer' werd? Een eigen plek in huis, helemaal voor mezelf. Een soort droom die ineens waar werd. Op mijn bureau liggen geen knip en plakspullen van de kinderen meer, alleen mijn eigen papieren. In de kast en aan de muren kan ik alle papiertjes, doosjes, foto's en teksten kwijt die ik fijn en mooi vind, zonder dat iedereen daar gelijk deelgenoot van gemaakt wordt. Dit is geen kantoor. Dit is mijn schatkamer! Zo uitkijkend over de Vecht en een grote boomgaard, kan ik me voorstellen dat hier nog wel wat mooi schrijfwerk uitgebroed gaat worden. Ik verheug me nu al op de jaargetijden die ik ga bewonderen vanaf hier. Het goud van de herfst, het zachte pastel van de winter, de frisheid van het voorjaar....

Op de eerste schooldag strekte de week zich voor me uit, en het hele schooljaar. En ineens voelde ik dat dat toch echt niet meer past. Nee, ik ben een denker en als wassen-koken-strijken mijn dagelijkse bezigheden zijn, verpieterd mijn ziel. Ik had me al ingeschreven bij de KvK en ook mijn domein geregistreerd en alsof de tijd er rijp voor is vond ik zonder moeite een fijne oppas aan huis. Ik ga proeven aan het schrijversvak, zoeken en leren, werken en bouwen en wie weet wat daar allemaal uit voort gaat komen. Ik ben benieuwd!

dinsdag 26 juni 2012

Babykleedje voor een nieuw wonder

De wereld is weer een prachtige vrouw (in wording) rijker. Een lieve vriendin van me heeft een dochter gekregen.
Omdat ik nog niet wist dat ze een meisje zou zijn, heb ik een neutraal babykleedje gehaakt, in frisse zomerkleurtjes op een licht zeegroene achtergrond. Maar ik heb er gisterenavond toch nog snel twee roze strikjes op genaaid.
Gehaakt met haaknld 5 met Drops Paris, 100% katoen




dinsdag 19 juni 2012

Maxi-jurk

Het is me gelukt om weer wat vrije uurtjes in m'n naaiatelier te verblijven. Overal zie je maxi-jurken, ik dacht: die kan ik ook zelf maken! Wat natuurlijk zonder patroon wel weer een beetje tegenviel, maar ik heb geleerd m'n perfectionisme naast me neer te leggen. Dus ik ben tevreden en ga de jurk dragen ook!
Misschien dat er in juli op het Bretonse strand een mooie foto van mij met jurk gemaakt gaat worden...maar voorlopig even zo (hoewel de paspop toch wel echt een heel ander figuur heeft dan ik, haha)
Maxi-jurk van luchtige katoen met een strikband in de taille en gestrikte spaghettibandjes

De taart

oh ik was het helemaal vergeten om te vertellen, maar de glutenvrije chocoladetaart was lekker en zag er zo uit aan de binnenkant :), en Femke was er blij mee!









vrijdag 8 juni 2012

It's all chocolate

Voor morgen staat er, niet geheel onbelangrijk, een "gelutenvrije chocoladetaart" op het menu. Voor Femke, ze wordt 5.
Ik ben blij met het resultaat, maar kan voorlopig geen chocolade meer zien! 'k Zit nu met een glas wijn en een stuk camembert bij te komen :)
Hopelijk smaakt het geheel morgen zoals 't eruit ziet.
Een glutenvrij chocolade biscuit voor het kapsel :)
Vulling van frambozencrème met slagroom en mascarpone
Botercreme met cacao
Goed gevuld!
Afgestreken met boter-cacao creme
Chocolade fondant erover (doet me altijd aan die klei-filmpjes denken)
Bijna strak erover
Ja top, goeie topping
Het resultaat! (met handgemaakte roosjes)
De afwas :(
 Morgen een foto van de binnenkant en verslag van hoe die smaakt, in elk geval naar 'chocolade'. Bonne nuit!


woensdag 9 mei 2012

Handwerk AnnAbundance in "Aan de Hand"

Twee handwerkprojecten ga ik vandaag even in het licht zetten. Ze staan namelijk in het blad "Aan de Hand". Met een vermelding naar mijn blog erbij, hoe leuk! Welkom lezeressen van Aan De Hand op mijn blog. Elisabeth Ismail heeft de mooie foto's gemaakt.

Mijn dochter van één heeft wel 15 zomerjurkjes voor deze zomer. Een paar gekocht, veel gekregen maar toch, 15 zomerjurkjes! En het regent alleen maar, jammer. Een leuk bolerootje erop en die zomerjurkjes kunnen ook in de Nederlandse zomers aan, maar ik vond niet zo snel een leuke dus ging ik zelf aan het breien. En ik ben helemaal geen ervaren breister dus het moest een makkelijk patroon zijn. Via www.hobbydoos.nl vond ik het blad Phildar (nr52) met hele makkelijke patronen voor baby's en moeders die niet ervaren zijn met breien. Er staat precies omschreven wat en hoeveel je nodig hebt, de werkwijze wordt stap voor stap beschreven en je kunt ook nog eens op de site van Phildar filpmjes bekijken hoe ervaren breisters het doen. Nou, wat wil je nog meer? Dat moet lukken. Het resultaat: een schattig vestje, mooi door de eenvoud.

Een ander project is een zomerbroekje uit een stuk overhemd. Een kwalitatief goed overhemd is van prachtige dunne katoen gemaakt, dat vind je niet zo snel aan de meter in een stoffenwinkel of op de markt. Mijn man had er één op de elleboog doorgesleten maar de stof was verder nog in perfecte staat. Dat hemd heb ik bewaard. Ook had ik een erg mooi model zomerbroekje van Jottum liggen. Een standaard modelletje uit een naaiblad heb ik een beetje aangepast en dat resulteerde in een geweldig leuk zomerbroekje. Eén voorkant van een broekspijp heb ik uit de mouw geknipt, het manchet weggelaten, zodat de mouwsplit met het knoopje daarin verwerkt werd. Zo blijft zichtbaar dat het broekje uit een (oud) overhemd afkomstig is. Een leuk recycle project.


zondag 6 mei 2012

Prinses op de erwt

www.followthewhitebunny.com
Op etsy.com kwam ik eens een mooi borduurwerkje tegen van de prinses op de erwt. "Als ik ooit een dochter krijg, ga ik dat voor haar borduren", dacht ik bij mezelf, "en als 't een jongetje wordt hang ik 'm op m'n eigen slaapkamer", dacht ik er stil achteraan. Er kwam nog een baby, 't was een meisje en de prinses op de erwt is nog niet geborduurd. Deze dochter is namelijk helemaal geen prinses op de erwt! Na een ochtendje spelen op 't grindpad, valt ze met 10 kiezels in haar rompertje gewoon voor drie uur in slaap...onverstoorbaar schuift ze op haar billen door de mensenmassa (ze is nu één jaar en een billenschuiver), haar twee grote broers kunnen het niet te bont maken, ze blijft lachen, hoe harder hoe beter. Haar mama daarentegen, is wel echt een beetje een prinses op de erwt. Ik vind het nog niet bepaald een schone kwaliteit, maar de dingen komen bij mij soms wel wat preciezer en nauwer dan bij een ander. En dat word niet altijd gewaardeerd.

Maar in plaats van dat me dat nog terneer drukt, helpt het sprookje me wat. Het zou ook een kwaliteit kunnen zijn, lees maar

Er was eens een prins die een echte prinses zocht. Hij had de juiste leeftijd om te trouwen, maar hij was erg kieskeurig. ‘Ik ben zelf een echte prins,’ zei hij, ‘dus wil ik ook met een echte prinses trouwen.’ Soms kwam hij wel eens een leuke prinses tegen, op een feestje of zo. Helaas bleek het meestal dan toch om een gewoon meisje te gaan, dat goed toneel kon spelen. Of om een halve prinses. En hij wilde beslist een hele, een hele echte prinses. De prins reisde de wereld rond, maar een echte prinses, die hij ook nog leuk vond, kon hij niet vinden. Teleurgesteld keerde hij terug naar huis.

Op een avond viel de regen met bakken uit de lucht. Het donderde en bliksemde rond het kasteel dat het een lieve lust was. De prins, die een spelletje schaak speelde met de koning, zei: ‘Wat een weer! Daar zou je een zwerfhond nog niet doorsturen!’ Toen werd er op de poort gebonsd. ‘Wie kan dat zo laat nog zijn?’ vroeg de koning zich af. Er stond een meisje voor de poort dat er vies en verwaarloosd uitzag. Niet verwonderlijk, als je net in die stromende regen over modderige wegen hebt gelopen. Haar haren dropen van de regen en haar jurk was gerafeld. Ze zei: ‘O prins, ik heb gehoord dat u een echte prinses zoekt. Welnu, ik ben er een en daarom kom ik u bezoeken. Maar ik had beter een andere dag uit kunnen kiezen… wat een weer!’

De koningin stond op. Ze geloofde er niets van dat dit druipende kind een echte prinses was. Ze leek eerder een verzopen katje. ‘Kom meisje, we zullen jou eens in een lekker warm bad stoppen. Ondertussen laat ik het logeerbed opmaken. Je mag vannacht hier blijven slapen.’ Toen een kamermeisje met de prinses de kamer had verlaten, zei de koningin geheimzinnig: ‘We komen er wel achter of ze een echte prinses is.’ Zwijgend ging ze naar de logeerkamer. De prins keek zijn vader vragend aan, maar die keek ook verbaasd. ‘Ik ben net zo benieuwd als jij. Wat zou je moeder van plan zijn?’

De koningin had inderdaad een plannetje. Ze verstopte een erwt onder het matras op het logeerbed. Daarna legde ze er nog eens twintig zachte matrassen op en daar bovenop nog eens twintig donzen dekens. Ze zette er een laddertje tegenaan en toen was het bed voor de prinses klaar.
De volgende ochtend, bij het ontbijt, vroeg de koningin aan de prinses: ‘Heb je lekker geslapen?’ ‘Om u de waarheid te zeggen, eigenlijk niet nee’, antwoordde de prinses. ‘Er lag iets hards onder mijn matras en ik heb de hele nacht liggen draaien. Ik heb geen oog dichtgedaan.’ ‘Je bent inderdaad een echte prinses!’ lachte de koningin opgelucht. ‘Alleen een echte prinses kan een erwt voelen, dwars door twintig matrassen en twintig donzen dekens heen.’
Het duurde niet lang of de prins en de prinses gingen trouwen. En de erwt werd op een fluwelen kussentje in een glazen kastje gelegd. Zo kon iedereen zien dat het een gewone erwt was, die de prinses gevoeld had. En dat is toch knap.
Ze leefden nog lang en écht gelukkig…

(www.efteling.com)

Kijk, er staat nergens dat de prins blij was met deze zeer fijngevoelige prinses. Dat maakte blijkbaar niet zoveel uit. Wel, dat ze een échte prinses was, en dat ze nog lang en écht gelukkig leefden. Misschien borduur ik 'm ooit nog eens, voor mezelf voor op mijn eigen slaapkamer. En elke keer als ik dat borduurwerkje zie denk ik eraan dat ik er mag zijn, en écht goed ben zoals ik ben.

zaterdag 14 april 2012

Theemuts voorproefje


Gehaakte theemuts van eskimowol in lichtgroen met white

vrijdag 13 april 2012

My piece of cake

Met alle kunstenaars uit De Danne, een oude school in Breukelen, houden we weer een open dag. Dat betekent dat je alle ateliers kunt binnenlopen en al het werk kunt bekijken en natuurlijk ook inspiratie op kunt doen. Daaromheen zijn allerlei 'leuke dingen' georganiseerd. De High Tea is mijn "piece of cake". Ik vind het wel een beetje spannend maar ga dus volgend weekend aan het bakken en dan mag je zondagmiddag komen proeven, zoet gebak met lekkere thee, zoveel mogelijk organic. En geheel in stijl met het thema, handgemaakte theemutsen te koop.

maandag 9 april 2012

Herkomst: uit de volle grond


Een tijdje geleden was ik bij een vriendin in Bonn. En altijd als in het buitenland ben, verbaas ik me er weer over hoeveel simpeler de mensen er leven in vergelijking met Nederlanders. Mijn vriendin woont in een wijk in Bonn en de inwoners van het blok delen een grote tuin. Overal zag ik tafels staan met stekjes, kruiden, potjes en plantjes. We wandelden door het bosje naar de dichtstbijzijnde supermarkt. Alles ecologisch en biologisch, hoe leuk! En niet eens duurder dan de producten in Nederland. Terwijl bio of eco in Nederland wel echt veel duurder is. 

Een grappig feit: ik bestel potjes biologisch eten en biologische melkpoeder, voor mijn dochter van 1, in Duitsland. Dan betaal ik net zoveel als voor het 'gewone' eten hier in de supermarkt. Terwijl als ik het betreffende merk in Nederland koop ik 1/3 meer betaal. Dus de 9 euro verzendkosten, die ik overigens met 2 buurvrouwen deel, zijn het verschil in prijs wel waard.

Verbaasd ben ik wel over meer dingen wat eten en lifestyle betreft. Bijvoorbeeld het advies om plantaardige margarine te eten en geen roomboter want dat is zo vet en...vet is slecht voor je? Draai het margarinepakje eens om en zie wat je aan ongevraagde extra's binnenkrijgt: gemodificeerd zetmeel, bewaarmiddel, voedingszuur, aroma, kleurstof en vitamines. Dat zit allemaal niet in echte roomboter. Zouden al die toevoegingen minder slecht zijn dan vet? En zo ligt de supermarkt bomvol van dit soort producten. Je denkt dat je kaas (of vul hier maar een product in) eet, maar ook daar zit van alles in waarvan je eigenlijk niet eens weet waar het vandaan komt, wat het met je doet en of het wel goed voor je is. "Door de EU goedgekeurd" staat er dan, dus het zal wel niet schadelijk zijn. Nou, daar zijn de meningen nogal over verdeeld.

En het meest bizarre is eigenlijk nog wel, dat het allemaal draait om geld. De fabrikant wil zo veel mogelijk aan de consument verkopen en verdienen. Jouw gezondheid staat niet op z'n prioriteiten lijstje. De consument wil zo veel mogelijk waar voor zo min mogelijk geld. En wil eigenlijk wel gezond blijven maar als dat meer geld kost, haken we af. Het is toch logisch dat er dan iets raars gebeurd met voeding, gezondheid en eetpatronen. Het is logisch dat als je de goedkoopst mogelijke pizza koopt, je de grootst mogelijke rotzooi krijgt.  Een echte tomaat uit de volle grond is duurder, een echte paprika ook, champignons, parmezaanse en zo door. Als je een goedkope versie van iets koopt, is er aan geknutseld en in dit geval aan het voedsel. En vergis je niet, je betaald hoe dan ook. Misschien niet met je portemonnee, maar wel met je gezondheid. Zolang we niet bereid zijn om eerlijke producten te kopen en er meer voor te betalen, gaat dat niet veranderen.

Een avondje op het Food Film Festival bevestigde dit. In de openingsspeech vertelde de oprichter dat we in de geschiedenis nog nooit zo weinig van ons inkomen hebben besteed aan voeding. Wat je in de supermarkt vindt is redelijk betaalbaar. We weten wat eten kost, maar we kennen niet meer de waarde ervan. Tijdens die avond ging ik, uiteraard, een film kijken: Mugaritz BSO. Met open mond keek ik naar de beelden. In de voorstukjes prachtige kleuren en vormen van vruchten, groenten en zaden. In de film de emotie van eten in smaak, beeld en geluid. Hoe klinkt eten? Het was echt schitterend. Maar ik dacht wel bij mezelf: wat hebben we gedaan? Het is zo mooi gemaakt allemaal.

Toen ontdekte ik iets, waar ik me nog meer over verbaasde. Ik las voor de zoveelste keer Genesis 1 toen ik naar een stukje Bijbelonderwijs luisterde over...het huwelijk. Wat hier niet direct iets mee te maken heeft maar toch ook weer wel, dat bleek. Dit eerste hoofdstuk van de Bijbel ben ik al zo vaak tegen gekomen en elke keer komt er weer iets nieuws en zinnigs uit. In dit geval ging het om ‘herkomst’. Waar kom je vandaan. De Engelse vertalingen zeggen dat God zei dat de hemelen lichten moesten voortbrengen, de zeeën de vissen, de aarde de andere levende wezens. En toen werd de mens geschapen, uit...de aarde. Een vis kan niet leven op het droge, een zoogdier niet in het water, geen van ons in de ruimte zonder zuurstof. Dat waar je vandaan komt, zegt iets over wat je nodig hebt. Hoezo denken we als mens te kunnen leven van een tomaat die niet uit de volle grond is voortgekomen maar op glaswol of iets dergelijks? Zoiets heet ‘misbruik’ in de zin dat het niet gebruikt wordt zoals het bedoeld is. Misschien voor non-believers niet echt steekhoudend, maar wat mij betreft logisch. “Mensch, haal toch je eten uit de volle grond".





vrijdag 23 maart 2012

Waar ik naar verlang vandaag

Waar ik naar verlang vandaag
een frisse zomerjurk te dragen
met blote schouders, een uitgesneden
hals en rug en vooral goed
los om de heupen

waarmee ik dan de tuin in loop
de zon schijnt warm, maar de wind
houdt het draaglijk en brengt
de jurk in beweging en dan

ben jij er natuurlijk ook die
de jurk al even mooi vindt en samen
trekken we hem uit en hangen hem
aan een tak

en liggen te kijken in het gras naar
zo'n frisse zomerjurk in een boom, daar
verlang ik het meest naar vandaag.

(Jo Govaerts, uit 'geen dag zonder liefde')

Het is nog niet warm genoeg en ik hou m'n jurk aan (hoor) maar het is denk ik wel m'n liefste gedichtje

maandag 19 maart 2012

In beweging

Ai, ik heb al een maand niet geschreven! Dat is niet omdat ik geen zin had. Er gebeurde van alles waarvan ik nog aan het bedenken ben of dat nou blootgesteld kan worden aan het internet of niet....ik ben er nog niet uit. Maar ondanks een schrijfstilte, heb ik niet stilgezeten, uiteraard. De plaatjes daarvan volgen zo meteen.

Het is zo dat er een tijd is geweest waarin ik heel hard werd stilgezet. Vanuit een tollende situatie kwam mijn leven even met gierende remmen tot stilstand. Of misschien ging ik uiteindelijk zelf tollen. Tijdens mijn laatste zwangerschap begon ik met kotsen en dat hield niet op. En als ik even niet kotste was ik zo duizelig dat ik alleen maar kon liggen. Ik kon geen muziek horen, geen tv kijken, geen telefoongesprek voeren. 6 Weken heb ik naar m'n klamboe liggen kijken tot ik weer enigszins tot de orde kwam. Maar de rest van m'n zwangerschap bleef ik in de stilstaande stand. Zelfs toen ik weer een beetje op gang kwam rond 6 maanden, gleed ik uit op een ijzige straat en moest ik weer 2 weken plat. Bah wat had ik er de balen van! Ik moest loslaten, afscheid nemen, ruimte maken. Niet makkelijk, maar ook wel mooi en dapper van mezelf. De laatste weken zat ik vooral op m'n bank, te haken, en te wachten tot mijn dochter geboren werd.

Hoe speciaal was dat! Het moment dat ze geboren werd. Nog het meest de dagen er na, dat ik haar mocht leren kennen en ontdekken. Hoe ze rook, hoe ze eruit zag, hoe ze voelde...wauw! Een paar dagen geleden werd ze 1 jaar en ik geniet deze dagen van die mooie herinneringen en van dat ze er is.

En rustig aan ben ik dit afgelopen jaar weer in beweging gekomen. Ik ben zelfs gaan rennen, letterlijk. Met nog een beetje oefening kan ik over een maand meedoen aan de Unicef-loop in Breukelen. Vijf kilometer, niet zoveel, maar toch iets om alvast trots op te zijn na de afgelopen twee jaar. Al is het maar vanwege de discipline om 2x per week te lopen...

Die fysieke beweging uit zich ook in m'n creativiteit. Ik vind weer prioriteit en ruimte om daar mee aan de slag te gaan en dat is heerlijk. Ik ervaar veel flow nu. Over een maand weer een open dag in m'n atelier met waarschijnlijk een high tea en handgemaakte schorten en theemutsen.

En dan nu m'n handwerkprojectjes van de afgelopen maand

Babydekentje voor Evi van Malabrigo worsted van Fiona

Eindelijk het poppenwagentje bekleed met stofjes en kantjes uit de 'oude doos'

yes de 'Birthday Cake' voor zoon van 5 en dochter van 1, wat een feest!

Carrotcakes met monchou topping. Je kan het niet zien maar ze waren zo SUPERlekker!






dinsdag 14 februari 2012

Wol van Fiona

Vorige week liep ik met -10 al glibberend op mijn sleehakjes over de besneeuwde keitjes van de Utrechtse straten, op zoek naar Springweg 152a. Op zoek naar...mooie wol!

En die vond ik. In een zonovergoten appartement waar ik weer een beetje op temperatuur kwam, liet Fiona mij haar collectie zien. Prachtige wol, echte wol (geen acryl dus), in schitterende kleuren, handgeverfd, fairtrade, organic of gewoon top-of-the-top kwaliteit. Zo heeft ze de aller-aller-beste sokkenwol van de wereld, uit Australie. Zo geweldig, dat ze er in elk geval geen sokken van breid. Haha!

Het was moeilijk kiezen. Fiona doet dit vanuit haar huis, ze heeft (nog!) geen winkel. En hoewel één kamer van haar appartement vol staat met bakken wol, heeft ze ook niet alle kleuren in huis. Met mooie wol beginnen, je onderscheiden van de rest, dat valt niet mee. Dus ik heb ook niet de keus uit alle kleuren van de wereld. Even twijfel ik. Maar dan kies ik er voor om het met haar kleurenpalet te doen en niet via tig verschillende webshops m'n eigen kleuren te kiezen. Ze legt me ook uit dat een bepaald merk al maanden achterloopt met het verfen van de wol, de vraag is groter dan het aanbod.

Het begint tot me door te dringen hoe lastig het is om producten duurzaam te vervaardigen en deze te verhandelen in een wereld die draait om consumptie, om nu, direct, meteen. Wil je dit soort intiatieven een kans geven, in de hoop en met het geloof dat dit van echte waarde is, dan moet je dus soms wachten, of je hebt niet alle keus van de wereld.

Maar ik kan je vertellen dat ik echt SUPERblij was toen ik weer haar appartement uitging. Terug de kou in met een (gerecycled) tasje vol met prachtige wol voor het babydekentje voor een vriendin. Het eerste vierkantje is al gehaakt. Met zoveel genoegen en plezier heb ik dit uitgezocht en er een leuke ochtend aan overgehouden. Ik weet waar ik zijn moet en dit kan niet anders dan mooi worden.

Fiona verkoopt haar wol via www.harlequinyarns.com

dinsdag 10 januari 2012

Ik maak een tas van katoen

Gisteren de eerste schooldag van het nieuwe jaar. Even, of eigenlijk misschien wel de hele dag, vloog het me aan. Weer een heel jaar heen-en-weer naar school, voetbal, zwemles, eten koken, administratie, De Was...aan het einde van de dag kroop ik in m'n bed zonder een echt gesprek met een volwassene. Die volwassene stapte drie uur later naast me in bed en ik was nog wakker want kon niet slapen en hij ook niet omdat hij de eerste volwassene naast me was die nog precies een kwartier de tijd had om naar mijn verhalen van die dag te luisteren. Snap je?
Maar helemaal onvruchtbaar was de dag niet, integendeel. Het bovenstaande speelde zich meer in m'n hoofd af en niet daarbuiten. Dus met de kinderen was het gewoon gezellig. En ik vond een leuk miniprojectje waar ik me deze week mee bezig ga houden. Even iets anders dan de gewone gang van zaken, het lijkt me goed voor mij om dat wat vaker te doen het komende jaar. Maar nu eerst het projectje van deze week

logo Van Katoen
Er is een fout opgetreden in dit gadget