zondag 6 mei 2012

Prinses op de erwt

www.followthewhitebunny.com
Op etsy.com kwam ik eens een mooi borduurwerkje tegen van de prinses op de erwt. "Als ik ooit een dochter krijg, ga ik dat voor haar borduren", dacht ik bij mezelf, "en als 't een jongetje wordt hang ik 'm op m'n eigen slaapkamer", dacht ik er stil achteraan. Er kwam nog een baby, 't was een meisje en de prinses op de erwt is nog niet geborduurd. Deze dochter is namelijk helemaal geen prinses op de erwt! Na een ochtendje spelen op 't grindpad, valt ze met 10 kiezels in haar rompertje gewoon voor drie uur in slaap...onverstoorbaar schuift ze op haar billen door de mensenmassa (ze is nu één jaar en een billenschuiver), haar twee grote broers kunnen het niet te bont maken, ze blijft lachen, hoe harder hoe beter. Haar mama daarentegen, is wel echt een beetje een prinses op de erwt. Ik vind het nog niet bepaald een schone kwaliteit, maar de dingen komen bij mij soms wel wat preciezer en nauwer dan bij een ander. En dat word niet altijd gewaardeerd.

Maar in plaats van dat me dat nog terneer drukt, helpt het sprookje me wat. Het zou ook een kwaliteit kunnen zijn, lees maar

Er was eens een prins die een echte prinses zocht. Hij had de juiste leeftijd om te trouwen, maar hij was erg kieskeurig. ‘Ik ben zelf een echte prins,’ zei hij, ‘dus wil ik ook met een echte prinses trouwen.’ Soms kwam hij wel eens een leuke prinses tegen, op een feestje of zo. Helaas bleek het meestal dan toch om een gewoon meisje te gaan, dat goed toneel kon spelen. Of om een halve prinses. En hij wilde beslist een hele, een hele echte prinses. De prins reisde de wereld rond, maar een echte prinses, die hij ook nog leuk vond, kon hij niet vinden. Teleurgesteld keerde hij terug naar huis.

Op een avond viel de regen met bakken uit de lucht. Het donderde en bliksemde rond het kasteel dat het een lieve lust was. De prins, die een spelletje schaak speelde met de koning, zei: ‘Wat een weer! Daar zou je een zwerfhond nog niet doorsturen!’ Toen werd er op de poort gebonsd. ‘Wie kan dat zo laat nog zijn?’ vroeg de koning zich af. Er stond een meisje voor de poort dat er vies en verwaarloosd uitzag. Niet verwonderlijk, als je net in die stromende regen over modderige wegen hebt gelopen. Haar haren dropen van de regen en haar jurk was gerafeld. Ze zei: ‘O prins, ik heb gehoord dat u een echte prinses zoekt. Welnu, ik ben er een en daarom kom ik u bezoeken. Maar ik had beter een andere dag uit kunnen kiezen… wat een weer!’

De koningin stond op. Ze geloofde er niets van dat dit druipende kind een echte prinses was. Ze leek eerder een verzopen katje. ‘Kom meisje, we zullen jou eens in een lekker warm bad stoppen. Ondertussen laat ik het logeerbed opmaken. Je mag vannacht hier blijven slapen.’ Toen een kamermeisje met de prinses de kamer had verlaten, zei de koningin geheimzinnig: ‘We komen er wel achter of ze een echte prinses is.’ Zwijgend ging ze naar de logeerkamer. De prins keek zijn vader vragend aan, maar die keek ook verbaasd. ‘Ik ben net zo benieuwd als jij. Wat zou je moeder van plan zijn?’

De koningin had inderdaad een plannetje. Ze verstopte een erwt onder het matras op het logeerbed. Daarna legde ze er nog eens twintig zachte matrassen op en daar bovenop nog eens twintig donzen dekens. Ze zette er een laddertje tegenaan en toen was het bed voor de prinses klaar.
De volgende ochtend, bij het ontbijt, vroeg de koningin aan de prinses: ‘Heb je lekker geslapen?’ ‘Om u de waarheid te zeggen, eigenlijk niet nee’, antwoordde de prinses. ‘Er lag iets hards onder mijn matras en ik heb de hele nacht liggen draaien. Ik heb geen oog dichtgedaan.’ ‘Je bent inderdaad een echte prinses!’ lachte de koningin opgelucht. ‘Alleen een echte prinses kan een erwt voelen, dwars door twintig matrassen en twintig donzen dekens heen.’
Het duurde niet lang of de prins en de prinses gingen trouwen. En de erwt werd op een fluwelen kussentje in een glazen kastje gelegd. Zo kon iedereen zien dat het een gewone erwt was, die de prinses gevoeld had. En dat is toch knap.
Ze leefden nog lang en écht gelukkig…

(www.efteling.com)

Kijk, er staat nergens dat de prins blij was met deze zeer fijngevoelige prinses. Dat maakte blijkbaar niet zoveel uit. Wel, dat ze een échte prinses was, en dat ze nog lang en écht gelukkig leefden. Misschien borduur ik 'm ooit nog eens, voor mezelf voor op mijn eigen slaapkamer. En elke keer als ik dat borduurwerkje zie denk ik eraan dat ik er mag zijn, en écht goed ben zoals ik ben.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Er is een fout opgetreden in dit gadget