donderdag 4 oktober 2012

Blik...achter de schermen

Nu wordt het wat spannend voor mij. Ik hou er niet zo van om 'geneuzel over mezelf' op internet te zetten. Voor wie zou dat nou interessant zijn, vraag ik me dan af. Het voelt veiliger om mijn mening of ervaring over of met gebeurtenissen te beschrijven, dan echt met mezelf bezig te zijn. Met MIJ.
Toch...ik lees erg graag de columns van Roos Ouwehand. En zij schrijft ook over zichzelf. En wat ik daar leuk aan vind, is dat ze me meeneemt in hoe zij de dingen beleeft en daar steek ik vaak wat van op.
Dus...misschien steek je ook wat van mijn verhaal op. Dat hoop ik dan maar.

Dit is nu mijn derde donderdag dat ik 'werk'. Tussen aanhalingstekens. Want eigenlijk voelt het meer als vrij zijn van de dagelijkse beslommeringen. Ik sta nu ingeschreven als freelance tekstschrijver en ik ga proeven aan dat vak. Twee keer ben ik bij Seats 2 Meet in Maarssen geweest. Dan ben ik er ook echt uit en wie weet ontmoet ik andere mensen. Het is me goed bevallen. Al m'n profielen ge-update, wat aan de website van school gewerkt, nagedacht over een blog en communicatie plan voor het bedrijf van een kennis van mij. Maar het was ook wennen: ik kreeg hele koude voeten, de koffie uit de automaat was niet echt lekker, na 5 uur pc keek ik zowat scheel, slechte internet verbinding, veel ruis van anderen, en...geen één gesprek. En nu? Hoe ga ik mezelf alle komende donderdagen bezig houden, jarenlang, gaat dat echt werken?

Onzekerheid klopt aan de deur. Kan ik dit echt, helemaal zelf? Kan ik mijn eigen bron zijn? Klop ik niet liever bij een baas aan z'n deur om te vragen of ik het goed heb gedaan? Om te vragen wat ik moet doen? Wil ik dit? Ik voel me een bangerik en een slappeling.

Deze donderdag (vandaag) is m'n oudste zoon ziek. De oppas komt gewoon en hij vraagt of ik thuis wil werken. Eigenlijk best fijn want hier heb ik supersnel internet en ik zit in mijn vertrouwde kamertje. Even niet uit m'n comfort zone. Want dat is gewoon wat het zo heftig maakt. Ik heb mijn neus buiten de deur gestoken en moet alle indrukken even verwerken. Hierover schrijven helpt. Want natuurlijk ga ik het doen! Wat ook helpt zijn mensen die in mij geloven. Ik kreeg gisteren een whatsappje van een vriendin en ze schreef: ik heb veel vertrouwen in jouw talenten en dat wat er op je ligt te wachten je echt gaat bereiken en dat je heerlijk mag genieten van jouw donderdagen. Oh ja, dacht ik bij mezelf, dat is ook zo, ik MAG genieten.

Ik heb vandaag mijn Pinterest account ge-update, daar word ik heel blij van. En ik merk gelijk dat ik niet meer zo bangig ben om mezelf te laten zien. Ook nog maar even een bericht schrijven op dit blog. Oh, en niet te vergeten, ik heb mezelf ingeschreven voor de Powerdag van Vrouw&Passie, met leuke workshops en ik ga ook speeddaten. Daar ga ik dan volgende week donderdag heen. Weer een donderdag voorbij. En de volgende alvast gevuld.




Er is een fout opgetreden in dit gadget