vrijdag 30 november 2012

Was tip

Ja, het is misschien niet helemaal wat je van mij verwacht om over te bloggen. Maar pas bij m'n derde kind heb ik ontdekt hoe je rompertjes schoon krijgt ondanks de p**p-vlekken. En dat vond ik wel het delen waard want dat had ik graaaaag willen weten bij m'n eerste baby.

1. je spoelt het rompertje goed uit (in bad met de douchekop indien mogelijk)
2. schaf een fles vloeibare ossengal aan, daar smeer je de vlekken mee in
3. maak een emmertje met biotex inweek en laat het rompertje daar lekker in soaken
4. lekker meewassen met de rest van de was

Ik heb inmiddels continu zo'n emmertje staan, wat ik uiteraard regelmatig ververs :), en ook voor witte shirtjes werkt dit heel goed.

Nu ik toch bezig ben....nog een tip om je trouwring weer stralend en schitterend te krijgen:

Een klein kommetje met water, beetje sodazout en een drupje afwasmiddel. Laat je trouwring een uurtje inweken en borstel 'm met een zacht (baby)tandenborsteltje schoon. Shiny and new!

En deze behandeling krijgt op dit moment al het badspeelgoed ook in het grote bad. Werkt vast heel goed, hoop ik.




woensdag 28 november 2012

Kwaaltjes

Het is niet iets waar ik trots op ben, integendeel. Maar ik heb altijd wel een kwaaltje. Je weet wel: hoofdpijn, buikpijn, reumatiek.... En ik heb echt al hele bergen therapieën achter de rug. Ik weet niet waarom ik dat heb. Het lijkt wel een soort gewoonte geworden. En ik heb ook pas ontdekt dat het aardig wat van m'n denktijd in beslag neemt. Waar komt dit 'kwaaltje' nu weer vandaan? Hoelang gaat het duren? Wat moet ik eraan doen? En zo door. Echt super vermoeiend!

En dat wil ik helemaal niet, ik besteed m'n tijd en energie liever aan leuke dingen. Dus nu heb ik er wat op bedacht. Elke keer als ik wat heb (en dat is dus elke dag!), zeg ik tegen mezelf: "ook voor dit kwaaltje is er Genade". En dat helpt. Veel meer rust in m'n hoofd, ik ben er niet meer zo mee bezig en ik hoop dat het op een dag helemaal weg is. Geen kwaaltjes meer!

Wil je er nog wat meer over weten? Klik kwaaltjes en Genade

vrijdag 23 november 2012

Oma's schortje

(dit verhaaltje heb ik niet zelf geschreven, ik kreeg 'm van mijn mama per mail. Zij heeft een echt Franse schort, en ik draag zelf ook een schort, maar alleen tijdens 't koken)

Wie weet dit nog?

De historie van het schortje ..... een héél bijzonder verhaal !!!
Ik geloof niet dat onze kinderen weten wat een schortje is.

Het voornaamste gebruik van Oma's schortje was,
om haar jurk te beschermen,omdat ze er maar een paar had.
Maar ook omdat het makkelijker was, om een schortje te wassen in plaats van een jurk.
Ze gebruikte het schortje ook als pannenlappen,om de pannen van de kachel of uit de oven te halen.
Het diende ook om de tranen en vuile neus van de kinderen af te vegen..
En als ze de eieren uit het kippenhok ging halen,was het schortje ook heel handig,om de eieren te dragen.
Als er visite kwam konden haar verlegen kinderen onder haar schortje schuilen.
En als het koud was kon ze haar armen er indraaien en opwarmen.
Het was ook heel geschikt om de menige zweetdruppeltjes af te vegen,als ze gebukt stond over de kachel,met koken.
Hout voor de kachel werd ook in het schortje binnen gebracht.
Uit de tuin droeg ze allerhande soorten groente naar binnen,
En als de erwten gedopt waren gingen de schillen in het schortje.
In de herfst werd het schortje gebruikt om de appels op te rapen, die onder de bomen lagen.
Als oma onverwachts visite aan zag komen,je stond er van te kijken,hoeveel meubeltjes dat ouwe schortje nog kon stoffen, in een paar seconden.
Als het eten klaar was,ging ze naar buiten en zwaaide met haar schortje,
dan wist iedereen dat het tijd was om binnen te komen.
Het zal nog lang duren,voordat iemand uitgevonden heeft,wat voor zoveel doelen gebruikt kan worden,zoals het schortje!

Vergeet niet!! In deze tijd, zouden wij er gek van worden,te weten hoeveel bacteriën er in dat schortje zaten .
Toch heb ik er nooit wat aan overgehouden………….of toch?
                                                      liefde
                                           



donderdag 22 november 2012

Een nieuw fluweeltje

Het jurkje van blauw fluweel is af. Knoopsgaten maken is echt niet mijn sterkste kant, maar ze zitten erin.




Mijn nieuwe naaimandje, helaas was mijn leuke vlinderblikje te klein :(


dinsdag 20 november 2012

Oma Anna

Maandag 12 november 2012

Vorige week kreeg ik het bericht van mijn moeder dat mijn oma Anna erg achteruit ging. Haar hart was op en zou er ineens mee kunnen ophouden. Maar het zou ook nog weken kunnen duren. ’s Nachts was oma erg onrustig. In haar 91e levensjaar is het moment van afscheid nemen gekomen.

Ik heb even nagedacht of ik afscheid wilde nemen. In levende lijve. Maar dat voelde niet als nodig, voor haar en voor mij. Het was goed zo. Ik merkte dat God haar op mijn hart bracht en dan bad ik voor haar, of ik zegende haar. Met vrede, met rechtvaardigheid. Ik heb haar verteld dat het fijn is bij Jezus, dat er geen oordeel op haar wacht. Maar dat haar tranen van haar gezicht gewist zullen worden. En dat het goed is bij haar Hemelse Vader. Dat ze niet bang hoeft te zijn, maar echt mag gaan in vrede.

Ik vond het fijn om zo voor haar te bidden. Aan onze muur hangt een foto van haar en afgelopen week viel haar gezicht extra op tussen alle andere gezichten.

Zaterdagavond was ik onderweg naar een etentje. Ik ontving een sms-je dat mama weer opnieuw naar Axel was gegaan omdat er toch nog meer achteruit gang was. Mijn gedachten gingen naar oma en ik zag haar voor me. Heel helder. Ze stond achter haar rollator, in een zee van licht en ze keek zo verheugd. Haar ogen straalden met een verheugde en vrolijke blik. Een typische blik voor haar. Ik wenste mama sterkte deze dagen en zei dat ik zou bidden en ook vertelde ik haar hoe ik oma voor me zag.

De volgende morgen kreeg ik een berichtje dat oma die nacht was gestorven. Mama vertelde ook dat oma niet bang was geweest om te sterven, dat ze het wel wat spannend vond. Wat mooi.

Deze dag, de elfde november, was een mooie dag. De zon scheen heel licht door wat mist heen. Ik was onderweg in de auto en zag het boerenlandschap in silhouetten langs komen. Alles bedekt met een zacht licht in pasteltinten en de oranje gouden kleuren van de herfst. Dat alles deed me aan oma denken. Haar schoonheid, of dat waar ze van hield, was even heel dichtbij.

Mijn oma Anna is er nu niet meer. Verdrietig ben ik niet. Ik had niet een hele sterke band met haar, in het aardse. Maar toch was ze wel van betekenis voor mij. Ik ben naar haar vernoemd. En vijf generaties terug was er ook een Anna. Een Anna die zelf haar weg zocht met God, dat is wat ik weet van haar. Deze twee oudere Anna’s hebben me hoop gegeven en bevestigd dat wie God lief hebben, Zijn trouw zullen ondervinden. En dat dit voort duurt tot in het duizendste geslacht. Die trouw heb ik ondervonden, dankzij de eigen band die deze twee vrouwen met God hebben.

Dus misschien was onze band niet zo aards. Maar in het geestelijke was die er wel. Het beeld van mijn verheugde oma Anna is een fijn beeld om bij me te dragen. Ook daar ben ik haar dankbaar voor.

En nu gaat het verder over ons. Onze herinnering aan haar, over hoe wij dit afscheid gaan delen. In het contact wat ik met mijn zussen heb is er onze eigen herinnering en dan merk ik dat ik het wel jammer vind dat ik mijn oma niet beter gekend heb. Dat ze ook een vrouw was die erg van de natuur hield, van bloemen en van schoonheid. Ik herken mezelf daarin. Misschien is er wel meer van haar naar mij gestroomd, dan ik tot nu toe heb beseft.

Zo leeft deze oma Anna nog steeds voort. En die stroom zal ook weer verder gaan, in Liefde en met Trouw tot in het duizendste geslacht.

Through the Lord’s mercies we are not consumed, because His compassions fail not. They are new every morning; great is Your faithfulness.
Lamentations 3:22–23

dinsdag 13 november 2012

In-zicht

Aan het einde van de ochtend kijk ik uit op een ietwat mistroostige dag, die eigenlijk ook wel heel mooi is. Een grijze lucht, die kleurt van licht naar donker. Wat groen en goud en kale takken.

Er kwam een website voorbij en als je tijd hebt en openstaat voor wat inzicht, of er behoefte aan hebt, dan heb ik hier een fijne oefening voor je.

Het gaf mij vandaag besef dat ik even niet weet waar ik heen ga, maar dat de weg wel helder is dus ik wandel lekker verder (op schrijfgebied) en ik werk met wat ik in mijn handen heb. Dat de tijd die ik vrijmaak voor m'n kids echt super waardevol is, dat dat ook echt is wat ik wil geven in dit leven. Dat ik voor mezelf mag ontvangen door samen te zijn met anderen, maar ook door alleen te zijn. Zonder dat het laatste eenzaamheid is.




vrijdag 9 november 2012

Nog meer van blauw fluweel

Gisteren was het donderdag en had ik eigenlijk een schrijfdag. Maar ik loop een beetje vast op het schrijven. Ik ben nog maar heel kort bezig, dus waar heb ik het over! Maar so far is het feit dat ik van alles aan het proberen ben al een heel interessant proces voor mezelf en loop ik tegen allerlei dingen aan...vooral tegen mezelf.

Waar gaat m'n creativiteit van stromen? In ieder geval niet wanneer ik me blindstaar op een computerscherm. Dus ik ben, tegen al m'n innerlijke kritische stemmetjes in, naar m'n atelier gefietst. En daar heb ik lekker de hele dag genaaid, wederom met blauw fluweel.

Dat beviel goed. Tijdens het naaien kon ik van alles in m'n hoofd op orde brengen, ook maar gelijk m'n naaiplek opgeruimd, en ik heb wel weer wat leuke ontdekkingen gedaan. Maar dat moet nog even sudderen.

Dus voor nu wat foto's van een leuke stoffencombi: (nep)leer, fluweel en flanel in roze/blauw/rood. En dan het jurkje voor Evelijn, weliswaar nog in de maak maar nu alvast een voorproefje.


roze (nep)leer, blauw fluweel en gebloemd flanel
een overgooiertje


woensdag 7 november 2012

Een blauw fluwelen rok

Gisteren had ik weer zo'n heerlijke dag dat ik in m'n naai-atelier kon zijn. Er staan wel drie gordijnen op m'n naaiprogramma en een jurkje voor dochterlief. Maar een lap blauw fluweel trok m'n aandacht.

Met zo'n lap ga ik dan voor de passpiegel staan, ik vouw hem op me heen, wat plooien hier, wat spelden erin, kort, lang, wat hoger in de taille...ja, ik ga er een rok van maken! Dan de lap op de tafel, nameten, patroon opzoeken, tekenen, knippen en in elkaar naaien. Et voila, in één middag af!

Vandaag heb ik 'm al aan. 't Is een beetje een bohemien model, vind ik, en met zo'n ruitjesblousje en stoere laarzen (wel met hak!) vond iemand het er 'country' uitzien. Nou ja, 't is lekker warm dat fluweel.
M'n oudste zoon wilde wel een foto maken dus bekijk maar zelf wat het is geworden.

Op de pop
Anna heeft 'm aan :)

Er is een fout opgetreden in dit gadget